Op de hoogte van Valence bevinden zich de wijngaarden van Cornas, ten westen van het gelijknamige dorp op de uitlopers van het Centraal Massief. Hoewel dit gebied qua volume (± 110 hectare) van onderschikt belang is, is een aantal wijnen van Cornas zeer interessant. De karakters lopen uiteen. De hoger gelegen, noordelijke wijngaarden bevatten graniet en leisteen. De wijnen zijn hier frisser en meer taninnerijk in vergelijking met de wijnen van de lager gelegen percelen. De oudste stokken bevinden zich in de naar het zuiden gerichte wijngaarden te midden van de Cornas-appellatie. De bodem bevat hier meer gneis en klei waardoor de wijnen rijker en voller zijn, met rijpe, ronde tannine. In het zuiden bevat de granietbodem meer zand en is losser van structuur: de wijnen zijn daardoor soepeler en aromatischer, maar hebben (relatief gesproken) minder bewaarcapaciteit.

In het algemeen zijn de traditioneel geproduceerde wijnen diep van kleur, rijk aan tannine en enigszins ‘rustiek’. De mineraalhoudende granietbodem maakt de wijnen (van 100% syrah) in hun jeugd streng; enkele jaren flesrijping is daarom wenselijk. De laatste vijftien jaar heeft zich een aantal positieve ontwikkelingen in Cornas voorgedaan, zowel bij de klassieke wijnmakers als bij de modernisten. In beide kampen is de densiteit van de wijnstokken verhoogd en wordt in de kelders secuurder gewerkt. De wijnen hebben hierdoor aan zuiverheid, mineraliteit en fruit gewonnen, en zijn ze in de jeugd toegankelijker geworden. Terwijl de moderne garde voorstander is van het (deels) ontstelen van de druiven, een langere periode van schilinweking en vergisting bij lage temperatuur en het gedeeltelijk opleggen van de wijn op nieuw hout, pleit de oude school slechts voor regelmatige pigéage (onderdompelen van de mostkoek tijdens de vergisting) voor meer extractie en een kortere lageringsperiode (nog steeds gemiddeld zo’n achttien maanden) op grote gebruikte vaten. Wij hebben van beide scholen wijnen in ons assortiment.