De Provence (± 23.000 hectare) kent in de wijnbouw een natuurlijke tweedeling: in het noorden bevinden de wijngaarden zich in een bergachtig gebied. De gronden zijn goed waterdoorlatend en bevatten veel leisteen. Doorgaans vinden wij hier karaktervolle en stevigere wijnen. In het zuiden is de grond glooiender en bevat meer kristallijn gesteente. De invloeden van de zee en de Mistral zijn hier het grootst; de wijnen zijn mede daardoor doorgaans verfijnder.

Wetgeving staat het gebruik van dertien verschillende druivenrassen toe. Naast de in de Rhône toegestane druivenrassen zijn hier ook de cabernet sauvignon (belangrijk druivenras uit de Bordeaux) en de tibouren (een inheems ras dat veelal geassembleerd wordt) toegestaan voor de productie van rode en rosé wijnen. Voor de witte wijn wordt naast de ugni blanc, clairette en bourboulenc (Rhône variëteiten) de rolle (ook wel vermentino genoemd) en de semillon gebruikt. De witte en rosé wijnen zijn doorgaans fris en fruitig van karakter (de malolactische vergisting wordt veelal vermeden) en zijn bedoeld om jong te drinken. Naast lichte rode wijnen worden hier ook heel krachtige rode wijnen gemaakt. Dikwijls ondergaan de druiven een periode van schilinweking onder druk van koolzuurgas (maceration carbonique), vrijwel altijd vindt de malolactische vergisting plaats en soms krijgt de wijn ook een periode van houtlagering.